Anders Jonas Ångström (İsveç, 1814 – 1874)
Anders Jonas Ångström; İsveçli fizikçi ve astronomdur (Lödgö 1814-Uppsala 1874).
Öğrenimini Uppsala Üniversitesi’nde yaptı. 1839’da aynı üniversitede doktorasını verdi ve öğretim üyeliğine atandı. Üniversitedeki görevinin yanı sıra, 1843’ten başlayarak Uppsala Gözlemevi’nde gözlemci ve araştırmacı olarak çalıştı. 1867’de Uppsala Kraliyet Akademisi, 1870’te de Londra Royal Society üyeliğine seçilip iki görev birden üstlendi.
Angström’ün temel çalışmaları ısı iletimi ve tayf analizi alanındadır. Bununla birlikte manyetizma ve optik prizmaların çift kırıcılıkları konularında da çalışmaları vardır. 1853’te yayımladığı tayf analiziyle ilgili ilk çalışmalarında elektrodların bir gaz ortamda yüklerini boşaltmasıyla ortaya çıkan tayf çizgilerinin, elektrodun ve gazın cinsine bağlı olduğunu ortaya koydu. Daha sonra çalışmalarını Güneş tayfı üzerinde yoğunlaştırdı. Güneş tayfında hidrojen, manganez, titan ve alüminyum çizgilerini tanıyarak, Güneş’te bu elementlerin varlığını saptadı. 1968’de yayımladığı Güneş Tayf Analizi Haritası en önemli çalışmasıdır. Angström’ ün araştırmalarının değeri sonradan daha iyi anlaşıldı ve elektromanyetik ışınım dalga uzunluğunu ölçmek için kullanılan birime Angström adı verilerek adı yüceltildi.
Başlıca eserleri: Recherches sur le Spectre Solaire (Güney Tayfı Üzerine Araştırmalar), 1869; Spectres des Gas Simples (Basit Gazların Tayfı), 1871’dir.
Öğrenimini Uppsala Üniversitesi’nde yaptı. 1839’da aynı üniversitede doktorasını verdi ve öğretim üyeliğine atandı. Üniversitedeki görevinin yanı sıra, 1843’ten başlayarak Uppsala Gözlemevi’nde gözlemci ve araştırmacı olarak çalıştı. 1867’de Uppsala Kraliyet Akademisi, 1870’te de Londra Royal Society üyeliğine seçilip iki görev birden üstlendi.
Angström’ün temel çalışmaları ısı iletimi ve tayf analizi alanındadır. Bununla birlikte manyetizma ve optik prizmaların çift kırıcılıkları konularında da çalışmaları vardır. 1853’te yayımladığı tayf analiziyle ilgili ilk çalışmalarında elektrodların bir gaz ortamda yüklerini boşaltmasıyla ortaya çıkan tayf çizgilerinin, elektrodun ve gazın cinsine bağlı olduğunu ortaya koydu. Daha sonra çalışmalarını Güneş tayfı üzerinde yoğunlaştırdı. Güneş tayfında hidrojen, manganez, titan ve alüminyum çizgilerini tanıyarak, Güneş’te bu elementlerin varlığını saptadı. 1968’de yayımladığı Güneş Tayf Analizi Haritası en önemli çalışmasıdır. Angström’ ün araştırmalarının değeri sonradan daha iyi anlaşıldı ve elektromanyetik ışınım dalga uzunluğunu ölçmek için kullanılan birime Angström adı verilerek adı yüceltildi.
Başlıca eserleri: Recherches sur le Spectre Solaire (Güney Tayfı Üzerine Araştırmalar), 1869; Spectres des Gas Simples (Basit Gazların Tayfı), 1871’dir.
Bilim Adamları
- A. Laurent
- Abdulgafur Acatay
- Abidin Budak
- Adelbert von Chamisso
- Adolf von Baeyer
- Ahmet Mete Işıkara
- Akio Morita (1921 - 1999)
- Albert Einstein
- Albert Einstein
- Albright, William Foxwell
- Alessandro Volta
- Alessandro Volta
- Alexander Graham Bell
- Alexander von Humboldt
- Alexis Bouvard (Fransa, 1767 – 1843)
- Alfred Bernhard Nobel
- Alfred Kastler
- Alfred Lothar Wegener
- Alfred Russel Wallace
- Alfred Stock
- Ali Javan
- Amedeo Avogadro
- Amedeo Avogadro
- Anders Celsius, (1701 – 1744)
- Anders Jonas Ångström (İsveç, 1814 – 1874)
- Andre Marie Ampere
- Annie Jump Cannon (ABD, 1863 – 1941)
- Antoine Lavoisier
- Antonio Abetti (İtalya, 1846 – 1928)
- Antonio Anastasio Volta